اثرات مگنت تراپی بر دستگاه عصبی خودگردان

اثرات مگنت تراپی بر دستگاه عصبی خودگردان


اثرات مگنت تراپی بر دستگاه عصبی خودگردان
اثرات مگنت تراپی بر دستگاه عصبی خودگردان

اثرات مگنت تراپی بر دستگاه عصبی خودگردان

اثرات مگنت تراپی بر دستگاه عصبی خودگردان

  • افزایش میزان واسطه‌های شیمیایی مانند کاتکول آمین یا استیل کولین؛
  • بسته به جهت‌گیری گانگلیون ندولار و عصب واگ در میدان مغناطیسی انتظار می‌رود که انتقال عصبی افزایش یابد یا متوقف شود.
  • این اثرات ناشی از جهت‌گیری‌ای است که میدان مغناطیسی در یون‌های غشای سلولی ایجاد می‌کن
اثرات مگنت تراپی بر دستگاه عصبی خودگردان
اثرات مگنت تراپی بر دستگاه عصبی خودگردان

روش ایجاد کردن میدان مغناطیسی

  • جریان الکتریکی میدان مغناطیسی تولید می‌کند.
  • جریان‌های الکتریکی میکروسکوپی درون آهنرباهای طبیعی به طور متقاطع از روی هم می‌گذرد و در نتیجه میدانی مغناطیسی با شدت و جهت مشخص ایجاد می‌شود؛ شدت و جهت میدان مغناطیسی به ساختار این بلورها بستگی دارد.

غیر ایستا (الکترومگنت‌ها)

صرفاً زمانی فعال می‌شود که به الکتریسیته متصل شود.

  • پالسی: مولد پالسی که به سیم‌پیچ ـ میدان مغناطیسی ـ متصل است، جریان را در بافت برقرار می‌کند.

ایستا (آهن‌رباهای دائمی)

آهن‌ربا به طور کامل با جریان الکتریکی شارژ می‌شود و خاصیت مغناطیسی خود را برای همیشه حفظ می‌کند؛ گوشواره، دستبند، گردنبند و گلولۀ مغناطیسی از جمله این آهن‌رباهای دائمی هستند.

  • تک‌قطبی: یک قطب آهن‌رباهای مجزا به سمت پوست بیمار قرار داده می‌شود.
  • دوقطبی: قطب شمال و جنوب آهن‌رباهای مجزا به سمت بیمار قرار داده می‌شود.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *