تکار تراپی

تکار تراپی

اصطلاح تکارمخفف عبارت انتقال انرژی خازنی و مقاومتی است. استفاده از فناوری تکار در درمان های توان بخشی اهمیت زیادی دارد زیرا درد را کاهش می دهد، تخلیه وریدی را در سیستم لنفاوی تحریک می کند

همچنین درد عضلانی و درد کمر را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.به طور کلی، تکار برای درمان اختلالاتی مانند پیچ ​​خوردگی، تاندونیت، بورسیت، اختلالات مفصلی، آرترالژی‌های مزمن، انقباضات، کشیدگی‌ها و پارگی‌های عضلانی، میوزیت، آسیب‌شناسی کپسول‌های مفصلی، فرآیندهای آرتروز، کمر و سیاتیک مورد استفاده قرار می گیرد.

دلیل درمان تکار تراپی

درمان با تکار به طور گسترده ای برای درمان انواع آسیب های ورزشی مفید است. روش تکار نشان دهنده یک نوآوری تکنولوژیکی در زمینه انتقال انرژی در قسمت های بیمار ارگانیسم است.

این روش از سایر درمان هایی که از امواج الکترومغناطیسی استفاده می کنند (مثلاً اولتراسوند و لیزر) با نوع شناسی انتقال انرژی متمایز می شود.

در واقع، درمان تکار بر اساس القای گرما “از بیرون” نیست، بلکه بر اساس تحریک بارهای یونی به طور طبیعی در بافت های عضلانی ما از طریق استفاده از الکترودهای خاص است.

این مورد شامل فرآیندی از تحریک شدید بافت ها در سطح سلولی است که گردش خون را فعال می کند و باعث افزایش دما می شود که واکنش فیزیولوژیکی طبیعی را تسریع می کند.

دلیل محبوبیت تکار تراپی

به طور کلی درمان با تکار همچنین  که به عنوان انتقال الکتریکی خازنی و مقاومتی نیز شناخته می شود، شکل پیشرفته ای از درمان است که به دلیل اثربخشی آن در مدیریت درد، بازیابی عضلانی و توانبخشی در فیزیوتراپی محبوبیت پیدا کرده است. تکارتراپی با استفاده از امواج الکترومغناطیسی با فرکانس بالا برای تحریک ترمیم بافت و کاهش التهاب کار می کند.