درمان زودهنگام روماتیسم

درمان زودهنگام روماتیسم

درمان زودهنگام روماتیسم

هدف درمان های روماتیسم کنترل التهاب و درد، توقف آسیب دیدگی مفاصل و پیشگیری از ناتوانی است. جهت دستیابی به این اهداف، استفاده از داروها، شیوه های درمانی غیرتهاجمی، تغییر شیوه زندگی و جراحی جهت بازگشت توان عملکردی مفاصل و ترمیم آسیب دیدگی پیشنهاد می شود. از جمله داروهایی که به تنهایی یا به صورت ترکیبی جهت درمان بیماری مورد استفاده قرار می گیرند؛ عبارتند از:

  • NSAIDها: مانند ایبوپروفن و ناپروکسن سدیم که جهت کاهش التهاب و درد خفیف تا متوسط می توانند مصرف شوند.
  • کورتیکواستروئیدها: که جهت کاهش شدت علائم و کنترل کوتاه مدت درد و التهاب استفاده می شوند.
  • DMARDs یا داروهای ضد روماتیسمی ترمیم کننده: که جهت کاهش سرعت پیشرفت بیماری و جلوگیری از آسیب دائمی مفاصل می توان استفاده نمود.
  • DMARDهای بیولوژیکی: از این دسته از داروها به علت قوی بودن جهت تحت تاثیر قرار دادن پروتئین های التهابی به نام سیتوکین استفاده می شود.
  • JAK یا مهارکننده های ژانوس کیناز: جهت جلوگیری از آسیب مفاصل، کاهش التهاب و تضعیف سیستم ایمنی بدن مورد استفاده قرار می گیرند.

اگر اخیرا تشخیص روماتیسم را دریافت کرده باشید، و درصورتی که منع پزشکی مانند حساسیت دارویی وجود نداشته باشد، پزشک درمان را با متوترکسات که نوعی DMARD است و دشمن روماتیسم نامیده میشود، شروع خواهد کرد. درمان اولیه RA حداقل شش ماه ادامه دارد و در صورتی که علائم بیماری بهبود پیدا نکند یا شاهد وخامت علائم باشید، DMARD بیولوژیکی نیز به گزینه های درمانی اضافه خواهد شد.

درمان زودهنگام روماتیسم

درمان بلندمدت RA و مدیریت وخامت بیماری

بیماران مبتلا به RA باید تا آخر عمر تحت درمان قرار داشته باشند. روند درمان شامل ویزیت های منظم با متخصص روماتولوژی و انجام آزمایش هایی جهت اریابی عملکرد درمان و نظارت بر عوارض جانبی داروها خواهد بود. درمان طولانی مدت RA جهت کنترل التهاب و به حداقل رساندن آسیب دیدگی مفاصل از اهمیت بالایی برخوردار است.

روماتولوژیست کیست؟

روماتولوژیست پزشکی با تخصص در بیماری های مرتبط با استخوان ها، مفاصل و ماهیچه هاست. پزشک متخصص روماتولوژی می تواند تشخیص روماتیسم را تایید کرده و برنامه های درمانی را تجویز کند. افزون بر این، روماتولوژیست جهت کنترل بیشتر درد و علائم، درمان های غیردارویی موثر را نیز پیشنهاد می دهد. به عنوان مثال، فیزیوتراپی از جمله درمان های غیردارویی است که به قوی شدن مفاصل و تحرک بیشتر کمک می کند. مطالعات انجام شده بر اثربخشی فیزیوتراپی در مدیریت علائم روماتیسم حاکی از آن بود که این شیوه درمانی در کنترل درد و خشکی مفاصل در RA، بهبود دامنه حرکتی، بازیابی عملکرد مفاصل و پیشگیری از ناتوانی حاصل از آسیب دیدگی موثر است.

کاردرمانگر نیز ممکن است شیوه هایی را برای حفظ مفاصل از آسیب دیدگی در زمان انجام کارهای روزمره پیشنهاد دهد. درصورتی که فرد آسیب مفصلی و درد شدید را تجربه کند، احتمالا پزشک جراحی های ترمیمی یا جایگزینی مفاصل آسیب دیده را جهت کاهش علائم تجویز کند.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *