چسبندگی عصب دست یا سندورم تونل کارپال یک بیماری شایع است که باعث درد، بی حسی و ضعف در مچ دست و دست می شود. چسبندگی عصب دست می تواند بر استفاده از کل بازو تأثیر بگذارد. این مشل در اثر فشار روی عصب در پایه کف دست (عصب مدیان) ایجاد می شود.

به دلیل نیازهای ثابتی که افراد برای استفاده از دست‌ها و مچ‌های خود دارند، در صورت شدید بودن علائم ممکن است نیاز به جراحی باشد.

با این حال، برای بسیاری از افراد مبتلا، درمان فیزیوتراپی عصب دست می تواند درد و بی حسی را کاهش دهد. فیزیوتراپی عصب دست اغلب می تواند به بازیابی استفاده طبیعی دست، مچ و بازو بدون نیاز به جراحی کمک کند.

فیزیوتراپیست ها متخصص حرکت هستند. آنها کیفیت زندگی را از طریق مراقبت عملی، آموزش بیمار و حرکات تجویز شده بهبود می بخشند. برای ارزیابی وضعیت عصب دست می توانید مستقیماً با فیزیوتراپیست تماس بگیرید.

علائم و نشانه های چسبندگی عصب دست

چسبندگی عصب دست معمولاً به تدریج شروع می شود. بسیاری از افراد گزارش می دهند که با بی حسی، سوزن سوزن شدن یا سوزش در انگشتان شست، اشاره و میانی خود از خواب بیدار می شوند. گاهی اوقات انگشت حلقه تحت تأثیر قرار می گیرد.

بسیاری از مردم احساس می‌کنند که باید دست‌های خود را تکان بدهند تا علائم چسبندگی عصب دست خود را کاهش دهند.

با بدتر شدن وضعیت، علائم در طول روز بیشتر قابل توجه می شوند. علائم اغلب در این شرایط بدتر می شوند:

• گرفتن اجسام سنگین.

• استفاده از کامپیوتر.

• در دست گرفتن تلفن همراه.

• گرفتن هر چیزی برای مدت طولانی.

اگر فشار روی عصب ادامه یابد، ممکن است ضعف دست و بی‌حسی ثابت‌ رخ دهد. ممکن است متوجه شوید که اشیا را به طور غیرمنتظره ای رها می کنید.